هولوگرام( تمام نگاری):

برای یک فرد عامی با اطلاع، هولوگرام یک فیلم یا پلیت عکاسی است که با نور لیزر نوردهی شده و تحت پردازش قرار گرفته است. به گونه ای که وقتی به طرز مناسبی روشن شود یک تصویر سه بعدی ایجاد می کند. به نظر می رسد مردمی که اطلاعات کمتری دارند، تمام نگار را صرفاً نوعی عکس سه بعدی می دانند. مسلماً هم در عکاسی و هم در تمام نگاری هر دو از فیلمها و پلیتهای عکاسی استفاده می کنند ولی این تقریباً کل وجه اشتراکی است که این دو دارند. مهمترین فرق بین آنها نحوه ایجاد تصویر است.

ماهیت تصویر اپتیکی که توسط لنز دوربین عکاسی تشکیل می گردد را می توان به راحتی با استفاده از یک مدل ساده هندسی برای رفتار نور به طور نسبتاً دقیقی توصیف کرد. در حالی که در مورد تصویر تمام نگاری این کار عملی نمی باشد و وجود آن به پراش و تداخل که پدیده هائی موجی هستند، بستگی دارد.

قدمت عکاسی به بیش از یک قرن و نیم می رسد در حالی که تمام نگاری به شکلی که ما آنرا می شناسیم، در حدود 4 دهه عمر دارد و عمر اولین تمام نگار کوچکی که ساخته شد در حدود 60 سال است.

در حقیقت هولوگرام تصویر مسطحی است كه تحت نورپردازی مناسب، نمائی چند بعدی را به نمایش در می آورد. تصاویر هولوگرام با استفاده از تجهیزات نوری بسیار دقیق و در اثر تابش نور لیزر به مواد مخصوص حساس به نور، ساخته می شوند كه به جهت مراحل پیچیده و دقیق آن، تصاویر تولیدی به هیچ وجه قابل تقلید و یا تقلب نمی باشند.

برای ایجاد یك هولوگرام، نور لیزر به دو قسمت تقسیم می شود: پرتو شیئی و پرتو مرجع. پرتو شیئی به شیء مورد نظر برخورد کرده و دیگری صفحه فیلمی كه هولوگرام بر روی آن تشكیل می شود را روشن می نماید. وقتی پرتو شیئی پس از بازتاب از روی شیء  با پرتو مرجع بر روی صفحه فیلم برخورد می نماید، یك الگوی تداخلی شبیه برخورد امواج حوضچه رخ میدهد. این الگوی تداخلی میكروسكوپی از مناطق روشن و تاریك تشكیل شده است كه وقتی مجدداً به طور مناسبی نوردهی شوند، تصویری سه بعدی از شیء را در موقعیت اصلی آن “ بازسازی” خواهد نمود. بدین ترتیب یك هولوگرام برجسته با انتقال الگوی تداخل بر روی یك فیلم، به وجود می آید.

نور همانند امواج در یك حوضچه حركت می كند. اگر دو سنگریزه را در یك استخر بیندازید، امواج حاصل با یكدیگر به شرح زیر برخورد می نمایند:

وقتی یك بیشینه (بالاترین نقطه موج) به یك بیشینه دیگربرسد، بیشینه بلندتری (تداخل سازنده) تشكیل می شود. زمانی كه یك كمینه (پائین ترین نقطه موج) به كمینه دیگر برخورد نماید، كمینه عمیق تری (تداخل مخرب) بوجود می آید و زمانی كه یك بیشینه با یك كمینه برخورد كند، یكدیگر را از بین برده و یك فضای مسطح ایجاد می شود. این اثر یك الگوی تداخلی نامیده می شود.